• Kinderen

    Kinderen

Column – Word je van geloven een beter mens?

Vandaag las ik een column in Trouw van Bert Keizer. Daarin schreef hij het volgende:

Laten we toch onder ogen zien dat de Bijbel als heiligend bedoelde tekst niet heiligt. Maar hij verloedert ook niet. De Bijbel, het christelijk geloof, de dogmatiek, de katholieke kerk, de synodes, de oecumene, de concilies, de theologie - 'de hele santekraam' in Reve's woorden -, leidt tot van alles, maar niet tot betere of slechtere mensen. Twintig eeuwen godsdienstgeschiedenis vormen een verpletterend bewijs. (Trouw, 31-8-2018)

Met ander woorden: geloof doet niets. Niet in positieve zin, niet in negatieve zin. (Voor dat laatste moet je tegenwoordig al dankbaar zijn, lijkt het.) Maar is dat zo en is het bewijs zo “verpletterend”? Als ik alleen al denk aan de medische zorg die, geïnspireerd vanuit het christelijk geloof, door duizenden en duizenden wereldwijd op gang is gezet onder vaak uiterst moeilijke omstandigheden, om zo het leed van anderen te verlichten, dan heb ik daar zo mijn twijfels over. Toch, hoewel dit geen “ver van mijn bed show” is, we kennen genoeg mensen zelfs uit onze kerk die dit doen, laat ik de vraag toch wat dichterbij brengen.

Heeft het geloof MIJ veranderd? Is de navolging van Christus een theorie gebleven of herken ik daar dingen van in mijn leven? Ik denk dat dat een vraag is die het zeker waard is serieus genomen te worden.  Natuurlijk worden we “door genade behouden, door het geloof, en dat niet uit uzelf”. Maar we zijn ook bedoeld om “goede werken te doen” (Efeze 2:8-10). In de Bijbel is het één nooit in tegenstelling met het ander: genade heeft altijd een doel. En dat doel is wel degelijk om betere mensen van ons te maken, die meer op Jezus gaan lijken.

Natuurlijk is dat een proces. God gooit geen schakelaar om in ons hoofd waarna ineens een compleet ander “programma” gaat draaien en we als robotten op afstand bestuurd 100% vanuit liefde leven. (Kan een robot sowieso liefhebben?) Nee, die verandering gaat niet langs ons heen, maar door ons heen. Stukje bij beetje. Met hoogte en dieptepunten. Stroomversnellingen en soms dood tij.

Maar ik heb wel degelijk mensen zien veranderen, ten goede. Overigens ben ik het toch wel deels eens met Bert Keizer. Ik geloof inderdaad dat niets van wat hij noemt mensen verandert. Dat doet alleen de Heilige Geest. Zonder de Geest die in ons leven werkt, doet die hele “santekraam” inderdaad niets. Zoals ik ooit iemand heb horen zeggen, je kunt elke dag je fiets in de garage zetten, maar het wordt er geen auto van. Klopt. Maar als je de Goddelijke Monteur aan de slag laat gaan, zal je verbazen wat daar uit kan komen.

Door: Hans Deventer

Column: Een ander hart

1 Samuël 10:9

En het gebeurde, toen Saul zich omkeerde om bij Samuel weg te gaan, dat God zijn hart in een ander veranderde; en al die tekenen overkwamen hem op die dag.

Bij het lezen van het boek Samuël viel deze tekst mij op.

Het hart van Saul veranderde tijdens het omkeren…

Saul was door Samuël gezalfd en hij kreeg drie profetieën die zouden gebeuren, drie ontmoetingen. Een ontmoeting om zijn privé omstandigheden rust te geven. Een zegen-ontmoeting met drie mannen met veel symboliek en een ontmoeting met profeten om in vervoering te raken.

Vervolgens krijgt hij de opdracht om 7 dagen te wachten op Samuël.

Als je het boek verder leest zie je dat Saul het soms goed doet, maar soms ook niet. Tot zelfs een moment in zijn leven dat er een boze geest van God in zijn leven komt en dat hij een waarzegster raadpleegt, oftewel boze geesten.

De kern van het probleem in het leven van Saul blijkt mensenvrees te zijn. Hij is zelf geen slechte strijder, maar strijden met een zwaard in je hand is iets anders dan strijden tegen kritiek.

En het begon niet slecht in zijn leven. Hij werd gezalfd en hij draaide zich om, om God gehoorzaam te zijn – en God veranderde zijn hart. Alleen al door in gehoorzaamheid met God te wandelen kan God jouw hart veranderen. Maar zelfs met zo’n veranderd hart, kan mensenvrees het vuur van de Geest doen doven.

Zo anders zijn de woorden van de volgende koning David:

Psalm 118:6 – De Heer zorgt voor mij. Ik hoef niet bang te zijn. Wat zouden mensen me kunnen aandoen?

Michel Meeuws

Column: Schuld

Een van de essentiële begrippen in de Westerse theologie is het begrip schuld. Misschien wel het belangrijkste begrip. Vanaf het moment dat Westerse kerkvaders (vaak ook juristen) en reformatoren (ook Calvijn was een jurist) over het evangelie na zijn gaan denken, werd dit het centrale punt van de theologie. Heel kort gezegd: de mens staat sinds de zondeval schuldig tegenover God. God is liefde maar ook heilig en rechtvaardig en dus moest er wat gebeuren van Zijn kant, want de mens is kon dat niet. We zijn te zwak en te zeer gericht op het kwade. De wet van Mozes gaf het kader aan, maar gaf geen kracht om goed te leven. Sterker nog, door de wet namen de overtredingen toe, schrijft Paulus in Romeinen 5:20. Gelukkig is Christus gekomen en de Onschuldige heeft onze schuld gedragen. En zelfs wordt vaak gezegd dat Hij de straf heeft gedragen die ons toekwam.

Het probleem van heel dit denken is dat we God bovenal zien als een strafrechter en ons grootste probleem als schuld. Waar dan gelukkig die strafrechter een oplossing voor heeft gevonden, maar er moest natuurlijk worden betaald want een rechter moet recht spreken. Hij kan geen schuld kwijtschelden zonder dat die schuld is voldaan. God zit in feite gevangen in een systeem dat sterker is dan Hijzelf.

Misschien voelt u inmiddels al aan dat deze hele manier van denken uit de hand is gelopen. En niet rijmt met hoe God zich geopenbaard heeft in de totale Bijbel.

Allereerst wordt daarin beschreven geschreven dat God vergeeft. God is genadig. Het systeem klopt NOOIT! God is niet bezig met systemen. Psalm 103 vertelt er al over (leest u die maar eens). En de gelijkenis van de verloren zonen in Lukas 15 maakt het nog duidelijker. Hij wacht op ons, pleit met ons, wat er ook is gebeurd. Deze God is gestopt met rekenen. Genade past nooit in een systeem!

Ten tweede, deze God is inderdaad een rechter, maar een andere rechter dan wij denken. De Bijbel vertelt constant wat voor rechter God is: “De HEER doet wat ​rechtvaardig​ is, hij verschaft recht aan de verdrukten.” (Ps 103:6). DAT is rechtspreken in de Bijbel: de verdrukten recht verschaffen. Het hele boek Rechters gaat over mensen die verlossing brachten van onderdrukking.

Het hele “systeem” van een schuld die betaald moet worden bestaat helemaal niet. Gods toorn is niet anders dan dat Hij ons overgeeft aan de gevolgen van ons eigen handelen, als we er echt voor kiezen om willens en wetens zonder Hem te leven. (zie Romeinen 1:24, 26, 28).

Ons diepste probleem is niet onze schuld. God wil vergeven, we hoeven niet als aan de Moloch mensenoffers (Jezus) te brengen om Hem gunstig te stemmen. Dat idee is afgoderij! Ons probleem is dat we God niet werkelijk durven vertrouwen. Dat we niet echt geloven dat Hij altijd het goede met ons voor heeft. En dat begon al in de Hof van Eden. En na alle boodschappers stuurt God ten leste zijn Zoon. Om te laten zien wie Hij werkelijk is. Maar die Zoon heeft de mens gedood. En zelfs die afschuwelijke daad heeft God gebruikt voor onze verlossing!!!

Er is absoluut schuld maar dat is niet ons of Gods grootste probleem. Ons probleem is onze reactie op de onvoorstelbare liefde van God.

Hans Deventer

Column: Gemengde gevoelens

Soms komt in een dagdeel zoveel informatie op je af, dat het moeilijk is om dat allemaal een plek te geven. Gezondheid en ziekte, huwelijk en echtscheiding, geestelijke groei en passiviteit, veel van deze onderwerpen kunnen op momenten als een informatiestroom op je inwerken.

En dan is er het nieuws dat er in Soedan massaal mensen lijden aan honger. Dat sommigen kramp krijgen bij het eten van gras en onkruid, omdat er toch iets naar binnen moet. Ik kijk nog even naar het gras dat groeit in mijn eigen achtertuin. Het is pas gezaaid en komt nu op en ons konijn loopt er op te knabbelen.

Die ochtend moet ik wat boodschapjes halen en loop ik een supermarkt binnen. Stel je voor als hier vanmorgen duizenden Soedanezen gratis eten mochten halen, hoe zou dat zijn? Terug in de auto hoor ik dat Nederlanders het woongeluk in hun land een 6,5 geven, een 6,5?

Wat verder in de ochtend ben ik in de kerk en ik merk ik dat ik mijn gevoelens probeer ‘neutraal’ te laten zijn. Ik ben dankbaar voor wat God geeft, maar het knaagt dat er momenteel miljoenen mensen honger lijden. Hoe geef ik dat een plek? Misschien moet ik maar geen helemaal geen nieuws meer lezen. Vooral niet dat stukje over Ghana, waar de Nederlanders vroegen slaven in kerkers hadden opgesloten om te worden verhandeld, terwijl boven het hoofd van die slaven, op een houten vloer een Nederlandse kerkdienst werd gehouden. Die slaven hoorden dat boven hen, in een vreemde taal, liederen gezongen werden. Waarschijnlijk ook een Psalm van David wanneer hij zich moest verbergen voor zijn vijanden.

En ik denk na over de kerk en een gesprek van gisteravond met wat leden uit de kerk over het getuigenis van de kerk.

Het is niet zo dat elke dag een dag is zoals deze, maar toch… Dit is niet het leven dat God heeft het bedoeld. Het volmaakte leven dat Hij heeft bedoeld moet wel zuurstof met zuivere gerechtigheid bevatten. Zijn Zoon heeft daar zijn adem voor gegeven en ik snak ernaar.

Michel Meeuws

Column: Geloofsvragen

De Griekse filosoof Socrates heeft ooit gezegd: "Een niet gereflecteerd leven is niet waard geleefd te worden." En veel christenen door de eeuwen hebben dat aangevuld met, “Een niet gereflecteerd geloof is het niet waard om geloofd te worden”. Met andere woorden, het is van groot belang om na te denken over wat je gelooft en waarom je dat gelooft.

Nu kan het gelukkig bijna niet anders dan dat ook het Christelijk geloof vragen oproept. Alleen al de diverse kerkelijke stromingen geven aan dat die vragen ook nog eens op verschillende manieren worden beantwoord. Of in elk geval doet men daar pogingen toe.

De andere kant van het verhaal is natuurlijk dat niet alles in het Christelijk geloof te begrijpen is. Het idee dat God één is en desondanks dat ook Christus en de Heilige Geest God zijn, heeft nog nooit iemand goed uit kunnen leggen. We belijden het maar snappen het niet. Het is een mysterie. Dus dat element zal altijd bestaan, niet alles is te doorgronden.

Maar, ik ken niet veel mensen die ’s nachts wakker van liggen over de Drieëenheid. Vragen waar je wakker van ligt zijn van een andere orde. Welke keuze wil God dat ik maak? Ik geloof in Gods liefde, maar waarom is dit me dan overkomen? Ik heb mijn kinderen in het geloof opgevoed, maar ze geloven niet of nauwelijks. Wat heb ik verkeerd gedaan? Kan ik God vertrouwen dat het toch goed met ze komt? De Bijbel lijkt zich duidelijk uit te spreken tegen dit of dat, maar moet ik dat ook zo lezen? En wat voor gezag heeft zo’n oud boek eigenlijk nog? We leven toch in een hele andere tijd? En zo zijn er nog heel wat vragen.

Tussen 22 juli en 12 augustus wil ik een aantal van dat soort vragen in de diensten bespreken.

Heb je een vraag die je bezig houdt?

Geef die aan me door, misschien komt die in deze serie (of een andere keer) aan de orde.

Hans

Column: Ontkieming

Johannes 12:24
Wat Ik jullie zeg, is de waarheid: Een tarwekorrel moet in de aarde vallen en sterven; anders blijft het een tarwekorrel zonder meer.’

De columns die Hans en ik schrijven gaan over de dingen die ons bezighouden.

Met Pasen sprak ik over de opstanding. Jezus gaf als voorbeeld van de opstanding het sterven van een tarwekorrel, waardoor nieuw leven ontstaat.

Licht, water, temperatuursverandering en beweging doen een zaad ontkiemen.

Jezus is het Licht, zijn Geest geeft water en verwarmt en brengt mensen in beweging. Zo kun je de hele bijbel opnieuw lezen als het gaat over zaad en nieuw leven.

Maar deze week kreeg ik een nieuwe gedachte.

Zoals met een tarwekorrel, zo kan dit natuurlijk ook met onkruid. Ook onkruid kan water, licht, temperatuursverandering en beweging gebruiken om te groeien… We kunnen dat terug zien in de eeuwenoude strijd tussen het zaad van de mens en het zaad van de slang (Genesis 3:15).

In mijn tuin had/heb ik een verwoestend onkruid: zevenblad. Zeven is een bijbels getal, maar dit zevenblad wil je niet hebben in je tuin. Zelfs een klein verborgen worteltje is al genoeg om meterslange wortels te graven in je aarde.

De zonde is als onkruid. Als een zondige levensstijl flink gevoed wordt, kan het gaan wortelen in je leven. Maar het wordt niet gevoed door het licht van Jezus, maar vaak in het verborgene (Job 24:13-17). Het wordt niet door water van de Geest gevoed, maar door een leven van ongenoegen, geklaag en bitterheid, de bijbel noemt dit letterlijk: Mara (Exodus 15:23). Een zondige levensstijl wordt niet bewogen door de Geest, maar door het vlees (Galaten 5:19-22). Deze temperatuurverandering ontstaat niet door de Geest , maar door lust, jaloezie en boosheid.

Zo met de lente, hebben we een keuze hoe wij onze gedachten willen laten ontkiemen…  Wat helpt is dankbaarheid, dankt onder alle omstandigheden

 (1 Thessalonicenzen 5:18).

Michel Meeuws

Column: Tegenslag in onze wereld

Kent u dat? Je bent ergens in gedachten mee bezig en opeens lees of hoor je het overal.

Dat heb ik nu met nadenken over de wereld waar we in leven. Hij wordt ook wel de postmoderne of postchristelijke wereld genoemd. “Post” betekent zo’n beetje “na”. Het zegt natuurlijk al veel als je de tijd waarin je leeft alleen maar kunt aanduiden met wat het niet meer is.

Dat brengt gelijk het kern probleem naar voren: wat is het dan wel?

We leven niet meer in de moderne tijd waarin we alles probeerden te vatten in regels en wetmatigheden. Want juist in de natuurkunde is duidelijk geworden dat hoe verder je je verdiept in de materie, hoe vager het wordt. Licht is zowel een deeltje als een golf. Dat zou volgens regels van de natuurkunde van de moderne tijd niet kunnen, maar het is dus wel zo. Het heeft een element van deconstructie in zich, het lijkt wel of alles wordt afgebroken.

En dat gebeurt in de rest van de wereld dus ook.

De landen die in de postmoderne wereld leven zien vooral afbraak van geloof en van oude normen en regels, zonder dat duidelijk is wat ervoor in de plaats komt. Iedereen moet het voortaan zelf maar uitzoeken, lijkt het wel.

Zo las ik dat daardoor juist onze tijd heel slecht is in het omgaan met tegenslag.

Daar waar je dat vroeger nog kon zien als karaktervormend, is het idee nu vooral dat tegenslag en lijden zinloos zijn, want ze belemmeren je streven naar geluk. En dat is toch wel zo’n beetje het hoogste? Als het goed voelt, is het toch ook goed? En andersom?

Jakobus schrijft doodleuk: “Het moet u tot grote blijdschap stemmen, broeders en zusters, als u allerlei beproevingen ondergaat (Jak 1:2)”.

In onze tijd ga je dan toch denken dat wie dat schrijft, niet helemaal spoort? Of zou het kunnen zijn dat wij degenen zijn die het spoor bijster zijn geraakt?

Dat beproeving even zo deel is van het leven als geluk? Dat we in beide God kunnen vinden? Jakobus zegt niet dat het een feest is. En al helemaal niet dat beproeving van God komt. Maar wel dat het ons karakter vormt en dat we zo het werkelijke Leven ontvangen. 

En dat is toch iets om minimaal over na te denken. Zelfs in de postmoderne wereld.

Hans Deventer

Column: Ongehoorzaamheid

Basisbijbel; Deuteronomium 1: 32,33a

Maar jullie wilden niet naar me luisteren. Jullie durfden niet op de Heer God te vertrouwen. Terwijl jullie toch wisten hoe goed Hij altijd voor jullie zorgde.

De columns die Hans en ik schrijven gaan over de dingen die ons bezighouden.

Afgelopen weekend was er de jaarlijkse districtsvergadering. Onze regioleider, Arthur Snijders behandelde zaterdagochtend de vraag: ‘Hoe kunnen christenen weer leren om stappen te durven zetten in geloof?’

Zondagmiddag was ik in Heidebeek bij Jeugd met een Opdracht, waar een vriendin van ons gezin werd uitgezegend voor 3 maanden DTS. Ik kreeg een kaartje in mijn hand met daarop een uitdagende tekst: Zending betekent 3 dingen: Of je gaat, of je zendt of je bent ongehoorzaam…

En met al deze gedachten en met het lezen van de bijbel in 2 jaar in ons gezin, werd in Deuteronomium 1 het hele boek Numeri nog eventjes door Mozes samengevat: ‘Door de ongehoorzaamheid van het volk, kon een hele generatie niet het beloofde land binnengaan…’

En dat terwijl… zij toch wisten hoe God altijd voor hen had gezorgd?

Kan dat – dat je weet dat God altijd voor je zorgt en dat je toch ongehoorzaam kan zijn? Dat je uiteindelijk niet het doel bereikt dat God in geloof voor jou voor ogen heeft?

Wat doet dat met het onderwerp: Discipelschap?

Michel

Column: Vasten

Mijn collega Michel en ik hebben besloten om allebei elke maand een column te plaatsen op onze website. Vandaag de start! Het zal gaan over dingen die ons bezig houden, dingen die we zien, de tijd van het jaar waar we in leven. Van alles! Heel ruim dus.

Om met dat laatste te beginnen, we leven in de Lijdenstijd, ook wel de 40-dagen tijd genoemd. Is het u trouwens wel eens opgevallen dat er wat mis is met die berekening? Zoals u waarschijnlijk weet zijn de 40 dagen begonnen op 14 februari, maar dan is het nog 46 dagen tot Pasen. Hoe kan dat? Het antwoord is eenvoudig: de zondag is geen vastendag, want de zondag is een feestdag. Dus die worden niet meegeteld.

Hoe doe je dat trouwens, vasten? Van origine heeft vasten met eten te maken. Je kunt volledig vasten zoals Jezus dat deed in de woestijn (Mattheüs 4), dus je onthouden van voedsel. (Niet van drinken uiteraard, een mens kan maar 3 dagen zonder drinken). Je kunt ook bepaalde dingen niet meer eten. En tegenwoordig kijkt men eigenlijk nog veel breder, vasten kan het loslaten zijn van allerlei gewoonten of dingen die je meer in beslag nemen dan je zou willen.

Maar in plaats van iets niet doen of niet eten, zou ik voor willen stellen om iets juist wel te gaan doen! De profeet Jesaja noemt het al.

58:6 Is dit niet het vasten dat ik verkies:
misdadige ketenen losmaken,
de banden van het juk ontbinden,
de verdrukten bevrijden,
en ieder juk breken?
7 Is het niet: je brood delen met de hongerige,
onderdak bieden aan armen zonder ​huis,
iemand kleden die naakt rondloopt,
je bekommeren om je medemensen?

Uiteraard is ook dit nog op allerlei manieren uit te breiden, maar misschien is dit een goede aanzet om de 40-dagen tijd eens van een hele andere kant te bekijken en jezelf de vraag te stellen: hoe kan ik juist iets gaan doen in plaats van iets laten?

Hans

Komende activiteiten

Tieners
Datum 14-12-2019 19:00 - 23:00
Henk Jos van Leeuwen
Datum 15-12-2019 10:30 - 12:00
Gebedstijd
Datum 16-12-2019 19:00 - 20:00
Inloop
Datum 19-12-2019 10:30 - 12:00
Geen
Datum 19-12-2019 19:30 - 21:30

Volledige kalender